آرزوهایمان را زندگی کنیم!

نمی‌دونم شما هم مثل من این سوال رو از خودتون می‌پرسید که آیا کار می‌کنیم برای اینکه بتونیم بعدا با پولی که به دست میاریم رویاهامون رو محقق کنیم یا کلا باید با رویاهامون زندگی کنیم، یعنی کاری که می‌کنیم بخشی از رویاهای ما باشه، من خودم همیشه فکر می‌کردم باید با رویاهام زندگی کنم، به نظرم در این دنیا اونقدر زمان نداریم که بخوایم کار کنیم تا بعدا به رویاهامون برسیم، البته بحث صرفا داشتن پول و زمان نیست، بحث سر کیفیت و ارزش اونها هم هست.

مثلا کیفیت یک روز یک آدم هجده ساله برابر با یک هفته‌ی یک آدم بیست‌و‌هشت ساله است و یک روز یک آدم بیست‌و‌هشت ساله برابر با یک ماه یک آدم سی‌وهشت ساله، یادم میاد زمانی بود که وقتی پشت فرمون می‌نشستم بدون هیچ توقفی ۱۲۰۰ کیلومتر رانندگی می‌کردم ولی الان برای اینکه بتونم دویست کیلومتر رانندگی کنم باید زمان بیش‌تری صرف کنم، چون باید چندین بار توقف کنم و استراحت کنم، البته این یک طرف ماجراست و طرف دیگه‌ی ماجرا این طوریه که وقتی من هجده سالم بود درآمد خاصی نداشتم و اگر یک یا چند ساعت می‌رفتم سینما چیز خاصی رو از دست نمی‌دادم چون زمانم ارزش خاصی نداشت ولی وقتی بیست‌و‌هشت سالم شد، در حوزه‌های مختلف تخصص‌های مختلفی پیدا کرده بودم که می‌تونستم مثلا ساعتی چند تومان درآمد داشته باشم، حالا وقتی می‌خواستم برم سینما باید هزینه‌ی فرصتی که از دست می‌دادم هم محاسبه می‌کردم.

یکی از خوشحالی‌های من اینه که در دهه‌ی بیست تا سی زندگیم برای کسی کار نکردم، البته الان هم این کار را نمی‌کنم، میشه گفت همیشه سعی کردم بخشی از رویاهام رو زندگی کنم، می‌تونم بگم اولش خیلی سخته ولی بعدا عادت می‌کنیم، یاد می‌گیریم که چطوری یاد بگیریم و می‌فهمیم هر کاری شدنی است. اصلا شرکت دوازده دقیقا برای همین شکل گرفت، برای اینکه یک مجموعه‌ای باشه تا آدم‌ها بتونن رویاهای مشترک‌شون رو با هم بسازن، زندگی خیلی می‌تونه لذت‌بخش باشه وقتی داری با رویاهات زندگی می‌کنی، خیلی از آدم‌ها رو می‌بینم که خودشون رو آدم موفقی می‌دونن در حالیکه صرفا شاید یکم پول بیش‌تری دارن و در زمان‌های بیکاری‌شون می‌تونن تفریحات جالب‌تری را انجام بدن، حالا اگر همون آدم‌ها بهترین ساعات عمرشون که در حال کار هستن را برای ساخت رویاهاشون صرف می‌کردن به مراتب به نظرم آدم‌های موفق‌تری بودن و حتی خوشحال‌تر.

«باید مبارزه کنی تا به رویاهایت برسی. باید فداکاری کنی و سخت تلاش کنی.»

لیونل مسی

واقعا جمله‌ی بی‌نظیری است، نمیشه توی خونه بشینیم و صرفا با رویاپردازی بگیم ما می‌خواستیم با رویاهامون زندگی کنیم ولی نشد، زندگی کردن با رویاها و ساختن اونها نیاز به مبارزه، فداکاری و سخت‌کوشی داره، ولی اگر آدم در طول تحقق رویاهاش هر دردی که بکشه واقعا لذت بخش خواهد بود، تا امروز برای من واقعا دردهایی که کشیدم لذت‌بخش بودن. در آخر باید بگم درسته که هیچ وقت برای تحقق رویاهامون دیر نیست ولی همزمان امروز دیرتر از دیروز است و یادمون باشه هر روز از کیفیت زمان‌مون داره کم میشه، پس تا زمان با کیفیتی در اختیار داریم بلند بشیم و تلاش کنیم, تا هر چه زودتر با آرزوهایمان زندگی کنیم.

دیدگاه خود را درباره‌ی این مطلب بنویسید.